تعادل نسبت C/N بسیار مهم است. زیرا کمپوستی که از نسبت متعادلی بین کربن C و ازت N برخوردار است، دارای رشد میکروبی مطلوبی بوده و بالعکس حالت نامتعادل C/N سبب کند شدن و حتی توقف رشد میکروبی خواهد شد.  پرورش دهندگان قارچ با رعایت فرمول کمپوست صحیح می توانند به این تعادل دست یابند. از آنجا که حجم مواد آلی در طی کمپوست سازی کاهش می یابد، رفته رفته از مقـدار این نسبت نیز کاسـته می شود، به طوری که در مـرحله سـاخت کمپوست 1/30 ، درمـرحله پرکردن بستـر 1/20 و در مـرحله اسپان زنی 1/17 می رسد.

اگر نسبت C/N زیادتر از حد مطلوب یا بیش از حد مورد مورد نیاز باشد، پس از اتمام نیتروژن، قندهای ساده در کمپوست باقی خواهد ماند که منابع غذایی خوبی برای قارچ های رقیب از قبیل آسپرژیلوس خواهد بود. قارچ های رقیب علاوه براینکه مواد غذایی را به مصرف می رسانند، باعث جذب کنه ها می شوند. در صورت کمبود کربن در کمپوست، ترکیبات آمین دار در کمپوست باقی خواهد ماند و باعث ترغیب رشد قارچ های آمین دوست نظیر قارچ جوهری کوپرینوس می شوند.

همانطور که مشاهده می شود در تمام فرمول ها توصیه می شود که از کاه و کلش گندم یا برنج به عنوان فراهم کننده منبع کربن استفاده شود. ترکیبات دیگر به عنوان فراهم کننده منبع نیتروژن و سایر عناصر ضروری برای رشد قارچ مورد استفاده قرار می گیرند. همچنین از آنجایی که کود مرغی دارای مقدار زیادی نیتروژن و کلسیم و همچنین مواد ضروری دیگر می باشد، غالباً به عنوان یکی از اجزای اصلی کمپوست مورد استفاده قرار می گیرد.

 

تهیه بستر کشت :

به طور کلی برای تهیه بستر کشت مناسب، فرایند کمپوست سازی به سه روش طولانی مدت، کوتاه مدت و جدید انجام می گیرد .هر کدام از این روش ها به طرق متفاوتی در کشورهای مختلف انجام می شود.